Katanchalee's profileわたしは みなもと ぎゃっぷ ですPhotosBlogLists Tools Help

Katanchalee GAP

わたしは みなもと ぎゃっぷ です

"I love U" ภาษานอกใช้บอกรัก ภาษาจีนยากนัก"หว่ออ้ายหนี่" ภาษาลาว"ข้อยฮักเจ้า"ฟังให้ดี ภาษาไทยวันนี้"ฉันรักเธอ"
Photo 1 of 17
December 19

รับปริญญา

 
และแล้วก็ผ่านไป
ต่อไปก็คงไม่มีอะไรตื่นเต้นๆ ให้รออีกแล้ว
คงไม่มีโอกาสได้เจอเพื่อนๆ อย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้อีก
ถ้ามี ก็คงจะเป็นงานแต่งใครซักคน
(เพื่อนๆ รีบๆ แต่งงานนะ จะได้เจอกันอีก)
แต่เมื่อไหร่ล่ะ?
 
ชีวิตคนเราเคยรับปริญญาตรีซักกี่ครั้งกันนะ
ดังนั้น ใครที่มีโอกาส ต้องรีบตักตวงให้เต็มที่
อย่าให้เหมือนเรา
พลาดไปหลายอย่างเลย
โดยเฉพาะเรื่องถ่ายภาพ
กับเรื่องฉลองความสำเร็จกับครอบครัว
อย่างไรก็ตาม
เรามีมาตรการรับมือกับข้อผิดพลาดทั้งสองแล้ว
ข้อแรก เราจะตามเก็บรายละเอียดที่เราพลาด
(แม้จะขาดองค์ประกอบบางอย่างไปบ้าง
เช่น สิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยบัณฑิต
หรืออุปกรณ์ประกอบฉากทั้งหลาย เช่น ดอกไม้ ซุ้มต่างๆ ฯลฯ
ตลอดจนครอบครัวของเรา
แต่ไม่เป็นไร เอาไว้ไปถ่ายกับที่บ้านตอนปีใหม่ก็ได้)
 
ส่วนมาตรการสำหรับข้อสอง
ก็อย่างที่บอก เราจะกลับบ้านไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวอยู่แล้ว
เลยถือโอกาสนี้ฉลองรับปริญญาซะเลย
 
แต่มีข้อผิดพลาดบางอย่างที่ไม่สามารถแก้ไขได้
นั่นคือ ภาพตอนขึ้นสแตนด์
ไม่มีคนไปเก็บภาพเราเลย
เสียดายมากๆ
เราจองภาพหมู่ไปก็จริง
แต่ว่านั่นก็เป็นภาพรวมๆ เห็นเราตัวเล็กนิดเดียวเองอ้ะ
ก็พยายามทำใจปลง
เอาไว้รับตอนป.โทค่อยแก้ตัวใหม่ละกัน
 
ส่วนอีกเรื่องก็เพิ่งมารู้ตัวตอนดูรูป
วันรับจริง ช่างแต่งหน้าแต่งให้ไม่เป๊ะเลย
ไม่สวยเหมือนวันถ่ายรูปหมู่
แต่งแล้วดูหน้าแก่พิลึก
เพราะว่าเป็นช่างคนละคนกัน
ถึงแม้จะเป็นร้านเดียวกันก็เหอะ
คิดแล้วยังรู้สึกเสียดายมาจนถึงวันนี้
แถมตอนออกจากหอประชุมหน้ามันโคตรๆ
อันนี้เป็นความผิดของเราเองแหละที่ไม่ซับหน้าก่อน
เฮ้อ...
รับปริญญาครั้งแรกก็งี้อ้ะนะ
 
November 07

ลอยกระทง

 
ไปลอยกระทงกับคี่ ไปคี่จริงๆ เพราะไปกัน 3 คน
ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยไปลอยกะคู่เล้ยยย
คู่ตูเกิดหรือยังก็ไม่ทราบ
แต่ไปลอยกับเพื่อนๆ ก็สนุกดี
เล่นเกมตามซุ้ม ซื้อของกินได้ตามใจ
กินมูมมามแค่ไหนก็ได้
ไม่ต้องห่วงสวย ไม่ต้องเกรงใจใคร
ไม่ต้องแต่งตัวให้สวยเป็นพิเศษ
 
ว่ากันว่า ถ้าได้ลอยกระทงกับใคร ชาติหน้าจะได้เจอกันอีก
ดีเหมือนกัน ชาติหน้าพวกเราจะได้เกิดมาเป็นเพื่อนกันอีก
 
  
September 29

ยาน้ำเชื่อมแก้ไอ ชวนป๋วยปี่แปกอ ตราลูกกตัญญู

ถึงแม้ว่ามันจะเลยวันแม่มานานแล้ว แต่ขอพูดถึงแม่หน่อยเหอะ
 
เมื่อวานทำหน้าที่เป็นลูกกตัญญูมา ก็แบบว่า ไม่ค่อยได้ทำอะไรให้แม่ชื่นใจ ขนาดเงินเดือนเดือนแรก เดี๊ยนก็ใช้ไปจนหมดและ เดือนนี้เป็นเดือนที่ 3 แล้วมั้ง ก็เลยได้ฤกษ์ซะที ถ้ารอให้ตั้งตัวได้คงอีกนานอ้ะ แล้วพอดีว่าแม่มาสัมมนาที่ขอนแก่นด้วย ก็เลยถอยมือถือให้แม่ใหม่ซะเลย แม่เดี๊ยนน่ะ มือถือหายนานแล้วไม่ยอมซื้อใหม่ บอกแต่ว่า "ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่มีใครโทรมากวนใจแม่" อ้าววว แล้วกันแม่ชั้น อย่างน้อยก็มีลูกๆ ไงคะที่จะเอาไว้โทรหาแม่อ้ะ พอยื่นมือถือให้ อย่างที่คิดเอาไว้จริงๆ แม่ไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ แต่ดีแล้วล่ะที่ไม่โดนแม่ด่าหาว่าเอาเงินไปใช้ฟุ่มเฟือย(ถืงแม้ว่าแม่จะบนนิดหน่อยก็เหอะ) แต่ลึกๆ แม่คงคิดว่าลูกแม่ทำอะไรเพื่อแม่บ้างล่ะนะ(คิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้วตู)
 
แม่ชั้นน่ะ ไม่เป็นแม่บ้านสมัยใหม่เล้ยยย (ถึงแม่จะยังไม่แก่มากก็เหอะ) ก็เพราะแม่ชั้นไม่ชอบเทคโนโลยีเอาซะเลย โอเค แม่สืบค้นข้อมูลในเว็บไซต์เป็น ส่งอีเมล์ก็ดี ทำ e-Revenue ก็ได้(แม่ชั้นเป็นสรรพากร) แต่พวกเครื่องใช้อำนวยความสะดวกต่างๆ แม่ไม่ยอมใช้เลย แม่ไม่ใช้เครื่องซักผ้า เพราะแม่อ้างว่ามันซักไม่สะอาด แม่ไม่ชอบใช้เตาแก๊ส เพราะแม่อ้างว่ามันเปลือง แม่ไม่ชอบใช้มือถือ เพราะแม่อ้างว่ามันไม่จำเป็น แม่ชอบใช้พัดลมมากกว่าแอร์ เพราะแม่อ้างว่า เปิดแอร์แล้วอากาศไม่ถ่ายเท เปลืองไฟ แม่ไม่ใช้น้ำอุ่นถึงแม้ว่าอากาศจะหนาวแค่ไหน เพราะแม่อ้างว่ามันทำให้ผิวแตกแห้ง แม่ไม่ใช้เครื่องดูดฝุ่น เพราะแม่อ้างว่ามันทำความสะอาดไม่ดีเท่าไม่กวาด ฯลฯ แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ทำ แม่มองเป็นข้อดีหมด แม่ซักผ้าเองจะได้ออกกำลังกาย แม่ใช้เตาถ่านเพื่อประหยัดค่าแก๊ส แม่ใช้พัดลมภูมิแพ้ของแม่จะได้ไม่กำเริบ แม่อาบน้ำเย็นจะได้รู้สึกสดชื่น แม่ใช้ไม่กวาดจะได้ใช้เวลาในการทำความสะอาดน้อยลง
 
นอกจากแม่จะเป็นแม่บ้านแบบดั้งเดิมแล้ว(ขอเรียกอย่างนี้แล้วกันนะคะ) แม่ยังอยากให้ชั้นเป็นเหมือนแม่ด้วย อยู่บ้านนะ ชั้นต้องแต่งตัวตามใจแม่มากๆ ถ้าไม่เด็กก็ป้าไปเลย เสื้อตัวหลวมๆ บางทีก็ลายการ์ตูน มิกกี้เมาส์บ้างล่ะ โปเกม่อนบ้างล่ะ หมีเท็ดดี้บ้างล่ะ กางเกงเนี่ยห้ามสั้นเลยหัวเข่าขึ้นไปเลยนะคะ แม่จะต่อต้านแฟชั่นวัยรุ่นทุกแบบทุกสไตล์ อย่าหวังว่าจะได้เห็นสายเดี่ยว เสื้อกล้าม แขนกุด ฯลฯ ที่บ้านชั้นเลย เมื่อก่อนตอนช่วงปิดเทอมที่นักศึกษาหอในต้องขนของกลับบ้าน ชั้นต้องแอบเอาเสื้อผ้าวัยรุ่นซ่อนไปไว้เลย กลัวแม่เห็น แต่ชั้นก็ยังชอบที่จะใช้เครื่องอำนวยความสะดวกอยู่ดีแหละ
 
ถึงยังไงชั้นก็รักแม่ของชั้นที่สุดในโลกล่ะนะ ก็ชั้นมีแม่เป็นของตัวเองนี่ ผิดกับแฟน ที่ชั้นมักจะแอบมองแฟนคนอื่นอยู่ร่ำไป 555 (เพราะไม่มีเป็นของตัวเอง แต่ถึงจะมี สุดท้ายกูก็มาใช้แฟนร่วมกับคนอื่นแบบไม่รู้ตัวสิน่า ชิบหาย)
August 19

Loneliness Is My Friend.

 
ทำไมทุกคนดูมีความสุขจัง
ยกเว้นเรา
นั่งหม่นหมองประคองอารมณ์อยู่คนเดียว
อ่านหนังสือแล้วขำอยู่คนเดียว
ดูทีวีคนเดียว
ไปไหนมาไหนคนเดียว
นอน(กลัวผี)คนเดียว
ฟังเพลงคนเดียว
กินข้าว(เคล้าน้ำตา)คนเดียว
จนบางครั้งอยู่ดีๆ เหงื่อมันก็ไหลออกจากตา
ไม่เคยโดดเดี่ยว(ผู้น่ารัก)ขนาดนี้มาก่อน
...
ระยะนี้รู้สึกว่ากลายเป็นคนพูดน้อยไปซะแล้ว
สื่อสารกับคนรอบข้างน้อยลง
ทำให้เรามีโอกาสคิดมากขึ้น
ทบทวนตัวเองมากขึ้น
ได้เห็นข้อบกพร่องของตัวเอง(จับผิดตัวเองซะงั้น)
แต่นั่นมันยิ่งทำให้เราเศร้าใจมากมาย
ว่าทำไมเราถึงได้ทำตัวแย่ขนาดนี้
...
ไม่อยากบอกว่าตัวเองเป็นคนขี้เหงาเลย
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่ได้เป็นอย่างนั้นจริงๆ
เราถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว...อีกแล้ว
เหงาชะมัด

~ อยากกลับบ้านอ้ะ ~

###
August 16

อ่อน!!!

 
เอาอีกแล้วไอ้แก๊ป
เคยบอกตัวเองหลายครั้งแล้ว
พ่อแม่ก็เคยสั่งเคยสอน
ทำไมไม่จำ
ตัวของตัวเองหายไปไหน
เชื่อตัวเองน้อยเกินไปรึเปล่า
แล้วทำไมต้องเชื่อคนอื่นมากกว่าตัวเองด้วย
จุดยืนน่ะรู้จักมั้ย
โตจนป่านนี้ยังคิดเป็นเด็กๆ ไปได้
 
พยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ให้มากกว่านี้หน่อยดิวะ
ก็เข้าใจว่ามันไม่สนุก
แต่เอ็งต้องทำใจว่าต่อไปเอ็งก็จะไม่ได้กลับไปสนุกเหมือนเด็กๆ อีกแล้ว
หัดปรับตัวซะบ้างสิ
ถูกมองว่าเป็นคนนิสัยเสียก็เพราะอย่างงี้ไง
 
กูคิดว่ากูโตพอแล้ว แต่ในที่สุด
พัฒนาการทางสมองของกูก็ยังไม่โตเท่าเด็กอนุบาล 1 คนนึงเท่านั้นเอง
"อ่อน" จริงๆ เลยกูเนี่ย

LONELY :: เหงา

 
เหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหง
เหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเงา
เหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหเหงาเหงาเหงาหงาหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงเหงาเหงาเหงาเหงเหงา
เหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหเหงาเหงาเหงาหงาหงาเหงางาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเงาเหงา
เหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหเหงาเหงาเหงาหงาหงาเหงาหงหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงเหงาเหงา
เหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหเหงาเหงาเหงาหงาหงาเหงาหงาเหงาเงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงา
เหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหเหงาเหงาเหงาหงาหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงา
เหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหเหงาเหงาเหงาหงาหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงา
เหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงา
เหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาหงาเหงาหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงาเหงา
 
มานั่งทำไอ้นี่ สงสัยจะว่างมาก ต้องหาอะไรทำซะและ จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน !
August 10

I MISS U :: คิดถึง

คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด
August 03

(~"_")~ Home Alone ~("_"~)

 
อยู่ขอนแก่นคนเดียวเหงาจัง
กินข้าวคนเดียวอีกแล้ว
เมื่อคืนนอนไม่หลับเลย
เพิ่งหลับไปได้แป๊บเดียว
ก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงหมามันหอน(ให้ใครก็ไม่รู้)
หลอนชิบเป๋ง
แมวขาวไม่น่าตายเลย
จะได้อยู่เป็นเพื่อนกันเวลาพี่เหงา
เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นคนขี้เหงาขนาดนี้เชียว
July 25

มึนๆ

เริ่มซึ้งแล้วว่าการทำงานที่แท้จริงมันเป็นยังไง
พี่แกเอาแฟ้มอะไรมาให้ก็ไม่รู้...เป็นสิบๆ
อธิบายยังไงก็ยังไม่เข้าใจ ได้แต่ตอบ "ค่ะๆ" ไป
ไม่กล้าถามมาก
เดี๋ยวจะเป็นการแสดงความโง่ออกมา
ยิ่งไม่อยากให้ใครรู้ว่าเราโง่อยู่ด้วย
ไม่อยากได้ฉายา "สวยแต่โง่"
แค่สวยอย่างเดียวก็เกินพอและ (ถุย!!!)


ขุนศึกสะท้านปฐพีเล่ม 15 ออกแล้วเห
รอเนี่ย!!!

ไม่ได้ติดตามตั้งนาน

เกือบลืมไปซะแล้ว

ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบซื้อมาเก็บไว้

I want to know why I am waiting for.
I do not know what I am looking for.
Emptiness is all around me.
And now...the world is making me feel bored.
แต่งเอง อิอิ 

ต่อไปจะไม่ว่อกแว่กอีกแล้ว
เหนื่อย... จะไม่วิ่งตามแล้วนะ
ขอเดินต่อไปเรื่อยๆ
ด้วยลำแข้งของตัวเองละกัน
แต่...ก็ยังไม่ชินกับการทำใจอยู่ดี
ทั้งๆ ที่เป็นมาหลายครั้งแล้ว
ก็ชั้นมันคนใจน้อยนี่หว่า
ทำใจบ่อยๆ มันก็พังหมดอ่ะดิ

ดี...
อย่าเลย
ไม่ต้องแล้ว
พอๆๆ
อืม
นะ

งง
ง่วง
เซ็ง
เบื่อ
ขี้เกียจ
อยากกลับไปนอน
อยากได้
NOKIA Nseries ว่ะ เท่ห์ดี

June 23

FIFA WORLD CUP 2006

 อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...ฉันจะได้เป็นที่รักของชายหนุ่มทั่วโลก
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...ฉันจะได้เป็นสนามแม่เหล็กดึงดูดนักเตะแข้งทองหล่อล่ำทั่วโลก
ที่ต่างก็หวังจะได้เข้ามาเล่นในรอบสุดท้าย
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...ใครๆ ต่างก็แย่งกันเพื่อที่จะครอบครองฉัน(เป็นเจ้าภาพ)
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...เธอจะได้ตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นคนใดคนหนึ่งเปิดเกมรุก
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...เธอจะได้เฮทุกครั้งที่มีคนทำประตูได้
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...เธอจะได้ยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อ(พนันบอล)ฉัน
 อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...ถีงแม้เราจะเจอกันแค่ 4 ปีครั้ง แต่เธอก็คิดถึงฉันตลอดและดีใจทุกครั้งที่ฉันมา
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...เธอจะได้ยอมนอนดึกเพื่อฉัน
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...เธอจะได้มีเวลาให้ฉันคนเดียว
อยากเกิดเป็นบอลโลกจัง...เธอจะได้เทใจให้ฉันคนเดียว

ขำๆ นะค้าบบบ อย่าคิดมาก อิอิอิ

June 20

คิดถึงแมวขาว

<ไปลอกโค้ด Space ของก๊อปมา ให้เครดิตเค้าหน่อย>
 
วันนี้รำลึกถึงน้องเหมียวกันหน่อย
ก็เลยเอารูปของเค้ามาใส่ใน space
ตั้งแต่เค้าเป็นเด็กน้อยจอมซน
จนเค้าโตเป็นหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว
กระทั่งภาพสุดท้ายในชีวิตของเค้า

พี่คิดถึงหนู และจะคิดถึงตลอดไปนะจ๊ะ

มาถึงเรื่องของเราบ้าง
วันนี้มีเรื่องมาให้ชื่นนนนนใจทั้งวันเลย
ผิดกับเมื่อวานลิบลับ
อิอิอิ
 
+ + + Remember,I'll never let you go. + + +
May 29

ขี้เกียจตกงานแล้วโว้ย!!!

 
จบมาก็หลายเดือนแล้วยังขอตังค์ที่บ้านใช้อยู่เลย
อยากซื้ออะไรตามใจก็ไม่ค่อยจะได้
จะบอลโลกอยู่แล้วตูยังไม่ได้งานเลยว้อย!!! (แล้วมันเกี่ยวไรกันเนี่ย?)
สองจิตสองใจ
ไม่รู้ว่าโตขึ้นหนูอยากทำงานที่ไหนดี
ใจนึงก็อยากทำที่กรุงเทพเพราะมันเจริญหูเจริญตาดี
ส่วนอีกใจ...มันไม่อยากเจริญอ่ะ อยากอยู่ที่ขอนแก่น
เพราะมันไม่อึดอัดเหมือนกรุงเทพ
อยากไปไหนก็ไปได้ง่ายๆ ตื่น 8 โมงยังเข้างานทันเลย
(เคยตัวมาตั้งแต่สมัยเรียน...ฟังดูเหมือนมันนานเลยเนาะ)
ที่สำคัญเพื่อนๆ เยอะ
สรุปว่ามันก็อยากทำที่ขอนแก่นนั่นเอง
~~~~~~~~~~~~~
แค่นี้ก่อนดีก่า เพื่อนโทรมาชวนไปกินข้าวแล้ว
(มีตติ้งกันตามประสาคนตกงาน 555)
..........................................
 
 ป.ล. บล็อกวันนี้ออกแนวเร็กเก้นะเนี่ย บุดดาเบลสๆ
April 19

เศร้า...แมวตาย


ทำไมน่าสงสารอย่างนี้
แมวขาวคงจะเจ็บมากใช่มั้ย
ทำไมไม่วิ่งหนีล่ะ
เราเคยเอาตัวรอดได้ไม่ใช่เหรอ
เราวิ่งเร็วมากไม่ใช่เหรอ
ทำไมเวลาพี่ไม่อยู่เราต้องเจ็บตัวกลับมาตลอดเลย
แต่การซนครั้งนี้ต้องแลกด้วยชีวิตกันเลยเหรอ

ตอนพี่จะมากรุงเทพ ยังไม่ได้ลากันเลย ด่วนไปซะแล้ว
แล้วตอนพี่กลับบ้านพี่จะอุ้มใครล่ะ
พี่จะถ่ายรูปใคร แมวที่ไหนมันจะไปน่ารักเท่าแมวพี่
แมวพี่ออกจะขาว อวบอ้วน นุ่ม น่ากอด
แมวพี่ออกจะนิสัยดี น่ารัก ถึงแม้มันจะชอบกัดก็เถอะ
ทำไมเราอยู่ด้วยกันได้ไม่นานเลย
ทำไมต้องรีบจากพี่ไปด้วย
วันก่อนที่พี่จะมา เรายังเล่นด้วยกันอยู่เลย
เห็นกันอยู่หลัดๆ แท้ๆ
ถ้าแมวขาวป่วยตาย พี่คงทำใจได้มากกว่านี้
แต่นี่ต้องตายแบบกะทันหัน พี่ทำใจไม่ได้

พี่อ่านหนังสือสอบไม่รู้เรื่องเลย
เพราะคิดถึงแต่แมวขาว
เมื่อคืนพี่ก็นอนไม่หลับ
พี่ร้องไห้จนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
นี่แมวขาวของพี่ตายแล้วจริงๆ น่ะเหรอ
พี่ไม่อยากจะเชื่อ
พี่ไม่อยากจะให้มันเป็นความจริง

พี่กับพี่ก๊อปเห็นเรามาตั้งแต่เรายังตัวเล็กๆ ไม่ใหญ่เท่ารองเท้าผู้หญิงด้วยซ้ำ
เย็นวันที่ 31 สิงหาคม 2548 ตอนที่ฝนเพิ่งหยุดตก
พี่ไปเดินเปิดท้ายเจ๊พรกับพี่ก๊อปและตุ๋ม
ตอนพวกพี่กำลังจะกลับ
พี่ได้ยินเสียงแมวที่ไหนมันร้อง เสียงเหมือนเด็กร้องไห้
แล้วพี่ก็เห็นต้นเสียงนั้น
แมวสีขาวตัวเล็กๆ วิ่งมาทางพวกพี่
มันวิ่งร้องไห้มาด้วย ตัวก็เปียก เพราะตอนนั้นเป็นฤดูฝน
พี่ไม่อยากทิ้งแมวขาวไป
พี่ก็เลยเอามาเลี้ยง
ตอนแรกว่าจะเอาไปประกาศหาเจ้าของ
แต่ความรักความผูกพัน
มันทำให้พี่ไม่อยากเสียแมวขาวไป
แล้วพี่ก็รับเรามาเป็นส่วนนึงในชีวิตของพี่ไปโดยปริยาย
แล้วก็ตั้งชื่อให้ตั้งหลายชื่อ
จนในที่สุดก็มาลงเอยที่ชื่อ"(บัก)แมวขาว"

ตอนแรก ที่บ้านของพี่ไม่ยอมรับแมวขาวเข้าบ้าน
เหตุเพราะมีหมาอยู่แล้วหลายตัว
แต่ในที่สุด
ด้วยความขาว อ้วน นุ่ม ของแมวขาว
ก็ชนะใจคนทั้งบ้านได้

แต่ไม่นาน
สิ่งที่ทุกคนเคยกังวลก็เกิดขึ้นกับแมวขาวจนได้
พ่อบอกว่าดูจากสภาพศพ
แมวขาวน่าจะตายเพราะถูกหมารุมกัด
ตอนนั้นพี่ไม่น่าไปสอบเลย
เพราะนอกจากพี่จะสอบไม่ได้แล้ว
พี่ยังต้องเสียแมวขาวไปอีก
ถ้าพี่อยู่ แมวขาวก็คงไม่ออกไปซุกซนข้างนอก
และก็ไม่ต้องมาตายอย่างน่าสงสารอย่างนี้

---------------------------

ขอให้แมวขาวของพี่ไปสบายนะจ๊ะ อย่าไปซนที่ไหนล่ะ รักษาตัวด้วย

รักและคิดถึงแมวขาวเสมอ
พี่ก๊อปแก๊ป

April 12

เรื่องไม่ค่อยจะดี VS เรื่องค่อนข้างดี

เรื่องไม่ค่อยจะดี

ไปหาหมอ หมอบอกว่าเป็นโรคไทรอยด์เป็นพิษ
แต่ข้อดีของมันก็มี
หมอบอกว่าถ้าเป็นโรคนี้กินเท่าไหร่ก็จะไม่อ้วน
เนี่ยก็รอว่าเมื่อไหร่จะผอมซะที
แต่ก็ใกล้จะหมดสภาพการเป็นนักศึกษาแล้ว
ต่อไปก็ใช้สิทธิ์นักศึกษายกเว้นค่ารักษาพยาบาลไม่ได้แล้วสินะเนี่ย
ถูกซะเมื่อไหร่ล่ะ ไปหาหมอทีหมดไปเกือบพัน
นี่แหละน้าเค้าถึงมีพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า
"อโรคยา ปรมา ลาภา = ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ"
พอเป็นโรค ก็หมดลาภ!!!
-----------------------
ส่วนเรื่องสอบนปร. รุ่นที่ 2 ก็ยังอ่านหนังสือไปไม่ถึงไหนเลย
เหลืออีกแค่ไม่กี่วันก็สอบแล้ว
แต่ละวิชาอ่านยังไม่ถึงครึ่งเลย
ไม่อยากให้ที่บ้านมาหวังลมๆ แล้งๆ กับตัวเรามากมาย
ไอ้แก๊ปมันเก่งซะที่ไหนล่ะ
เกรงว่าจะเสียค่าสมัคร(ตั้ง 2 พันแน่ะ)ไปฟรีๆ
เงิน 2 พันเอาไปทำอย่างอื่นอีกได้ตั้งเยอะ
นอกจากนี้ก็ยังมีสอบอบต.คลองหลวง, อบต.สระแก้ว ฯลฯ
ชั้นจะแบ่งเวลาอ่านหนังสือยังไงเนี่ย
ขี้เกียจว้อย!!!

VS
 

เรื่องค่อนข้างดี

เวลาที่ใครๆ ไม่อยู่บ้าน
สิ่งเดียวที่อยู่เป็นเพื่อนเราก็คือพวกหมาๆ
เพราะไม่มีใครเอามันไปเที่ยวด้วย
ไอ้เกอร์แก่แล้วแต่ก็มีหัวใจเป็นเด็กๆ
ไอ้คลินต์อายุยืนจริงๆ ขนาดเป็นเพดานโหว่
คุณสะ"หยอง"ขวัญก็ยังสดใสร่าเริง ถึงแม้จะแท้งลูกไปไม่นาน
ไอ้ปิ๋งก็ยังชอบเลียเหมือนเดิม (มันน่าจะชื่อมาเรีย(เลีย)นะเนี่ย)
ไอ้หมูหยองก็คล้ายๆ กับไอ้เกอร์ คือเป็นหนุ่มหัวใจเด็ก
แต่ต่างกันตรงที่มันเอาแต่ใจตัวเองกว่า
เพราะแม่อุ้ยของมันให้ท้ายมันเสมอ
แมวขาวนับวันก็ยิ่งอ้วนท้วน ขนนุ่ม น่าตบซะเหลือเกิน
แต่ทำไม้... แมวกับหมามันไม่ยอมดีกันซักที
เนี่ยก็รู้จักกันเป็นเดือนแล้วนะ
--------------------------
โต๊ะจีนช่วงนี้ขายดีแฮะ
อยากให้เป็นแบบนี้ทั้งปีเลย
เราจะได้มีค่าขนมเยอะๆ อิอิ

February 14

มาฆะบูชา VS วาเลนไทน์

เมื่อวานเป็นวันมาฆะบูชาใช่ป่ะ เราเป็นคนตื่นสาย ตื่นไปทำบุญตักบาตรไม่ทัน ก็เลยไปเวียนเทียนที่วัดตอนเย็นแทน (แต่ถ้าเป็นไปได้ก็จะพยายามทำให้ได้ทั้ง 2 อย่าง) บุญมีแต่กรรมเกือบบัง เพราะวัดแถวรังสิต หาย้ากยาก แต่ไม่มีอะไรมาขัดขวางการทำดีของเราได้ 55 (เห็นเราเป็นอย่างงี้ แต่เราก็ถือศีลกินข้าวนะ!) พอดีว่าเคยนั่งรถเมล์ผ่านวัดๆ หนึ่งแถวสี่มุมเมือง ก็เลยไปกับอ๊อฟ พอไปถึง พุทธศาสนิกชนที่มาเวียนเทียนส่วนใหญ่เริ่มเวียนแล้ว ประหม่าจังเลยอ้ะ (มาทีหลัง จะบาปมั้ยเนี่ย...คิดมากไปได้ตู!) แต่ก็มีคนกลุ่มน้อยที่มาทีหลัง เราก็เลยมีเพื่อนเวียนต่อจนครบ หลังจากทำบุญ นอกจากจะสบายใจแล้ว วันนั้นยังสบายตาด้วย เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่ามีวัยรุ่นไปเวียนเทียนเยอะแยะเลยนะสิ ไม่ใช่เพราะเรื่องที่เจอคนหน้าตาดีนะ(แต่ก็มีส่วน) แต่เรารู้สึกชื่นใจที่วัยรุ่นไทยสมัยนี้ไม่ละเลยประเพณีทางพระพุทธศาสนา ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง---รู้สึกว่าตัวเองเริ่มแก่ตัวขึ้นทุกที(-.-")

เนี่ยถ้าอยู่บ้านนะ ทุกวันพระหรือวันสำคัญทางศาสนา แม่เราจะปลุกเรากับก๊อปให้ตื่นไปตักบาตรตั้งแต่เช้ามืด แต่กว่าจะอาบน้ำเสร็จแล้วสะเด็ดไปวัดผู้คนก็เกือบแน่นวัดแล้ว เพราะกระผมมันอาบน้ำแต่งตัวนานไปหน่อย กว่าขนจะแห้ง (เหวย!) แต่แม่เราก็เตรียมข้าวของเพื่อให้เราเอาไปทำบุญที่วัดเสร็จสรรพเรียบร้อย แม่บอกว่า "ถ้าไม่สั่งสมบุญเอง ก็ไม่มีใครให้บุญแก่เราได้" แต่ถ้ามีโอกาส แม่จะทำบุญเพื่อคนที่แม่รักทุกๆ คนเสมอ ถึงแม้ว่าแม่จะเป็นคนพูดเองว่าไม่มีใครทำบุญให้ใครได้ก็เถอะ (ว่าแล้วก็ซึ้งคิดถึงแม่ งอแงแล้วพาลน้ำตาจะไหล เดี๋ยวปิดเทอมลูกจะกลับบ้านไป พร้อมกับความหนักใจให้แม่เอย!!!) ขำขำ จริงๆ เราก็เป็นคนดี ไม่ค่อยทำให้แม่หนักใจเท่าไหร่หรอก เพราะคุณแม่ขอร้อง - - -

สำหรับวันวาเลนไทน์
ปีนี้ก็ไม่เลวนี่หว่า ถึงจะไม่มีแฟนเป็นของตัวเองก็เหอะ แอบมองแฟนคนอื่นก็ได้วะ
เออ ฝากถึงพี่แยร์อาร์มโช่ง : ตอนเที่ยงโทรศัพท์กะใครอะ นานเชียว อ๋อเข้าใจแระ สงสัยจะเขินเราก็เลยหยิบโทรศัพท์มาคุยแก้เขินซะงั้น (-_-")

January 25

Fine Day

 
เมื่อเช้านั่งรถเมล์ไป
มีผู้ชายคนนึงสละที่นั่งให้เรา
แล้วก็มีอีกคนนึง
สละที่นั่งให้ผู้หญิงคนที่ยืนข้างหน้าเราด้วย
เห็นแล้วชื่นใจ
ถึงมันจะเป็นแค่ความดีเล็กๆ น้อยๆ ก็ตาม
 
จากนั้น
เห็นผู้ชายคนนึงยืนอยู่
พอที่นั่งข้างเราว่าง เค้าก็เดินมานั่งกับเรา
หน้าเหมือนพ่อเราเลย
เราเห็นตั้งแต่พี่แกเดินมาขึ้นรถแล้ว
พอไปถึงที่ทำงาน
เราก็เล่าให้เพื่อนฟัง
เพื่อนเราก็บอกว่า
"สงสัยจะคิดถึงพ่อมาก"
เราก็คิดว่า
ก็คงจะจริงแหละ
คิดถึงตังค์ของพ่อจังเลย แหะๆๆ
(ล้อเล่นนะค้าบพ่อ)
 
 
วันนี้...
อะไรๆ ก็ดูสดชื่นไปหมด
(ยกเว้นบางเรื่อง)
ถึงแม้มันจะไม่ใช่เรื่องความรัก
แต่ก็ทำให้เรารู้สึกดีพอสมควร
อยากให้หลายๆ วันเป็นอย่างวันนี้จัง
ไม่ต้องมีแฟนก็ได้
แค่มีใครซักคนนึงให้เรามองพอชื่นใจก็พอและ
แต่จะว่าไปแล้ว
ก็ไม่อยากให้ถึงวันที่ 14 กุมภาเลยว่ะ
ไม่รู้ดิ
พอเห็นคนอื่นมีความรักแล้วมันปวดจายยย
 
เฮ้อ...